வேண்டிக்கொண்டு..

 இப்போதெல்லாம்

அரிதாகவே

புன்னகைக்கிறாய்

நீ...

பாலைவனத்தின்

நீர்ச்சுனை போல...

ஒட்டகம் போல

உள்ளிழுக்கிறேன்

நான்...

அடுத்த சுனை

அருகிலிருக்க

வேண்டிக்கொண்டு..

Comments

Post a Comment

அதிகம் வாசிக்கப்பட்டவை...

இரவு...

மலர்கள் உதிர்க்கும் மரங்களென கனவுகள் சிந்தும் உறக்கம் தாங்கி இருள்மேல் நிற்கிறது இரவு...
Read more

இரவு...

நிலவு நடக்க சமைத்த வீதியில் நினைவுகள் நடக்க நிழலென நீளும் கனவுகளை இருளில் மறைக்கிறது இரவு...
Read more

இரவு...

பரந்த நிலத்தையும் பாயும் நீரையும் கோடுகள் கிழித்து கூறுகள் போட்டபின்னும் குறுக்குச்சுவர்களையும் குத்தும் வேலிகளையும் கடக்கும் காற்றில் கலந்து கரையும் இரவு...
Read more

என் பகல்கள்...

இருள் செறிந்த பொழுதுகளெல்லாம் இரவுகளெனில் ஒளி நிறைந்த பொழுதுகளெல்லாம் பகல்களெனில் உன் மௌனங்கள் என் இரவுகள்... உன் புன்னகைகள் என் பகல்கள்...
Read more

ஒவ்வொரு நாளும்...

உப்புநீரில் நெல் விளையுமெனில் கடல்நீர் கூட தேவையில்லை... எங்கள் கண்ணீரே போதும்... கடைமடை விவசாயி கலங்கிச் சொல்கிறான் "மரணம் ஒருநாள் கொல்லும் வாழ்க்கை ஒவ்வொரு நாளும் கொல்லும்..."
Read more